نيازمنديها ، دعاهايى است كه مربوط به كمال نفس ، تعالى روح ، امور معنوى ، حصول معرفت ، تقرّب به درگاه الهى ، تكامل در عبوديت و حسن ارتباط بنده با خدا و چيزهايى است كه هرچه در آنها انسان ترقى و رشد داشته باشد ، ارزش انسانى او افزوده مىشود و وجهه خدايى و رحمانى او را قوت مىدهد و از حضيض حظوظ عالم حيوانى به سوى اوج مرتبه ملكوتيت و حقيقت انسانيت و آدميت پرواز مىنمايد . لذت اين دعا قابل توصيف نيست و تا انسان آن را در نيابد نمىفهمد . روح را قانع مىنمايد و آرامبخش دل و موجب صفا و روشنى باطن و رفع تيرگيها و تاريكيهاى قلب است . وقتى انسان در مراتب و منازل اين دعا سير مىنمايد احساس مىكند كه آنچه را خواسته است به او عطا مىكنند و اجابت دعايش با دعايش همزمان است . در اين دعا انسان تلاش مىكند كه چيزى نگويد و نخواهد جز آنچه ارتباط او را با صاحب اين عالم كه كمال مطلق است محكمتر سازد تا آنجا كه فقط منقطع به سوى او مىشود و براى او مىشود . و در حال اين دعا هرچه مىبيند جمال و كمال است و هرچه درك مىكند حضور و وصال و هرچه دعا مىكند تمنايش و عشقش به دعا بيشتر مىشود و از آن سير نمىشود . در اين بخش از دعاى شريف كه ما آن را بخش سوم